پرینوش ابطحی

یا سقاخانه‌ای دو قلو، روی چهار پایه کنار حیاط بود و تازه مدرسه‌ی من، این قلمروی فعالیت من، تا سر دماغم هم نبود. به همان توی ذهنم ختم می‌شد. وضعی را که می‌نوشت، تمام کرد و عاقبت: - آخه آقا...نه آقا.... خواهرم آقا... خواهرم می‌گفت... - خواهرت؟ از تو کوچک‌تره؟ - نه.