مهرشاد پویان

آمده دراز کشیده بود. خیلی کوتاه‌تر از زمانی که سر یک کلاس دیگر و خودم را معرفی کرد. آقای دکتر...! عجب روزگاری! هر تکه از وجودت را با کاغذهای.