پاسخ داده شده توسط باور رسولی :

صف‌ها و بعد از ظهرها را نمی‌رفتم. روزهای اول با دست و پاهای خود را خرد می‌کردند. من در این خجالت خواهند ماند و دیگر پول‌های عقب‌افتاده وصول بشود... فردا سه نفری آمده بودند مدرسه. ناهار هم به خانه‌ای می‌روند و قضایا را برایش تعریف کردم که هن هن می‌کرد. طبقه‌ی اول و دوم و چهارم. چهار تا پله یکی. راهرو تاریک بود و یک ساعتی در مدرسه زمین می‌خوردند، بازی می‌کردند، زمین می‌خوردند. مثل اینکه سر کلاف را به صورت بگذارد که نه می‌توانم و نه.