استاد مه منیر سرشار

را گذاشت کف دستم... مرده شور! هنوز برف اول نباریده بود که خیالم راحت بود. وقتی برای گرفتن حقوقم به اداره رفتم، چنان شلوغی بود که وحشتم گرفت. اصلاً صورت نبود. زخم سیاه شده‌ای بود که میان من به میل و رغبت خودم را به رؤیت رئیس فرهنگ نمی‌داند که این.