سلم مجتبوی

باز باید بر می‌گشتم به این استدلال‌ها باشم. اما به هر صورت در دل بخشیدمش. چه خوب بود که پیش دستی کردم: - بفرمایید آقا. بفرمایید، بچه‌ها منتظرند. واقعاً به خیر گذشت. شاید اتوبوسش دیر کرده. شاید راه‌بندان بوده؛ جاده قرق بوده و باز لابد حالا دارد کفاره‌ی گناهانی را می‌دهد که.